Hans Wimmer-Czerny

Een bescheiden ingenieur die opklimt naar de top van Oostenrijk

Oostenrijk

Onze klanten van het eerste uur herinneren zich vast nog dat we wijnen uit Oostenrijk voorstelden. Het vooroordeel was groot en het 'antigel-schandaal' lag nog steeds in het geheugen, ook al was dat al 20 jaar geleden. Vandaag worden de Oostenrijkse wijnen terecht gezien als de revelatie van Europa. Op alle internationale wijnconcoursen slagen ze er regelmatig in om de wereldtop te verslaan. Het cliché dat Oostenrijk koel en nat is zal intussen ook wel doorbroken zijn. De wijngaarden liggen allemaal in het oosten, dus moet je de Alpen volledig oversteken om zo in het Pannonisch klimaat te komen met warme zomers en een lange, droge en zonnige herfst. De winters zijn er wel flink koud. Deze koude hebben we aan den lijve ondervonden tijdens ons laatste bezoek, eind januari 2006. Temperaturen van -21° met een strakke wind, die een gevoelstemperatuur gaf van -30°, is iets wat we niet kennen en ik kan jullie verzekeren dat dit echt k k k koud is. Kortom een ideaal klimaat voor wijnbouw want zon geeft rijpheid en een koude winter geeft rust aan de wijnstokken.

De nationale trots van Oostenrijk is de Grüner Veltliner en deze druif is nog steeds erg onderschat in ons kleine landje. In Amerika is ze daarentegen erg hype.

Grüner Veltliner it’s groovy baby

Niemand weet waar ze vandaan komt, maar plots, ergens rond 1800, was ze daar. In Niederösterreich ontdekte men deze druif, die we nu kennen als Grüner Veltliner. Toen gebruikte men de naam 'Grüner Muskateller'. De oorsprong is gehuld in veronderstellingen en raadsels. Zelfs met een DNA-onderzoek komt men niet tot een plaatsing. Er wordt verondersteld dat ze ergens rond de Zwarte Zee haar oorsprong zou hebben en dat ook de Romeinen er al kennis van hadden, maar geen enkel expert durft zich uitspreken. Vast staat dat het om een hele oude soort gaat.

De druif is een late rijper die houdt van een koel tot gematigd klimaat. Ze is erg vorstbestendig. De opbrengsten kunnen met 100 hl per ha nog tot een aanvaardbaar niveau leiden. Op zijn best beperkt men de rendementen tot 1,5kg - 2kg druiven per stok of gemiddeld tussen de 30 en 40hl per ha. Te lage rendementen is ook niet altijd goed. De druiven kunnen een hoog suikergehalte opbouwen, waardoor een alcoholgehalte van 11 tot 13% geen probleem vormt. De aroma's kunnen zeer complex worden. Erg typisch is het peperige, samen met verse kruiden en fris fruit. Hoe hoger de rijpheid van de druiven, hoe meer het fruit naar exotische toetsen kan evolueren. In de smaak kan hij gaan van licht spritsig tot breed en krachtig. De zuren zijn zachter dan deze van een Riesling, maar geven de druif toch een degelijke ruggengraat en hierdoor ook een goed bewaarpotentieel . De beste bodemsoorten zijn oergesteente (gneis, leisteen) en löss of een combinatie hiervan. Op een arme bodem zal ze duidelijke minerale toetsen etaleren. Het is een druif waarmee men in de moderne gastronomie grote combinaties kan maken. Onze mening: een druif met wereldklasse!

Donauland

Eerst lijkt het alsof een donkere band aan de horizon opduikt, maar hoe dichter je in de buurt komt, hoe markanter er zich een mooi wijngebied aftekent. Ondanks dat de naam 'Donauland' het bijzijn van de rivier aanduidt, ligt dit gebied toch meerdere kilometers weg van de rivier. De naam verwijst echter naar de helling, die miljoenen jaren geleden de oever van de grote Donau vormde. Het hele gebied kan onder één bodemsoort vernoemd worden en dat is löss. Dit is een soort fijn leemachtig zand dat door wind en water is afgezet en zijn oorsprong vindt in Azië. Achter de zuidelijk georiënteerde helling treft men een groot en vlak plateau aan, waar veel aan landbouw gedaan wordt. Het hele landschap kan je als een ongerept natuurgebied beschouwen. Kleine dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan en mensen die allen verbonden zijn met landbouw, leven er één met de natuur. Het lijkt ons een jachtparadijs want overal om je heen zie je alle soorten wild: fazanten, hazen, reeën en zelfs everzwijnen. Het klimaat is er warmer dan bij zijn beroemde buur Wachau. Het wordt duidelijk bepaald door de Pannonische warmte. Warme dagen en koele nachten geven de Grüner Veltliner hier een mooie brede structuur met toch pittige zuren.

Wimmer-Czerny

De geschiedenis van dit domein loopt al 200 jaar terug. De eerste eigen bottelingen met de naam Wimmer-Czerny, dateren toch nog maar van in de jaren '60. Hans Wimmer (1965°), nam het bedrijf van zijn vader Johan over in 1993. Hij wou zich absoluut concentreren op topwijn. Het is een geschoold persoon, die zijn studies als ingenieur heeft afgerond. De roep van de natuur en het familiebedrijf was echter sterker dan die van de industrie. Op een zachte manier kon hij zijn vader overtuigen om alles anders aan te pakken. De snoeiwijzen werden veranderd naar het 'Double Guyot' systeem. Voor nieuwe aanplant werd er enkel gekozen voor de beste wijnstokken, die gekloond werden uit hun eigen wijngaarden. De gekozen druivensoorten zijn Grüner Veltliner, Pinot Blanc, Traminer, Sauvignon Blanc, Chardonnay, Riesling, Zweigelt en Pinot Noir. Sinds 2002 besloot Hans over te schakelen op volledige bio-bewerking in de wijngaarden. Sinds 2004 is hij dan nog een stap verder gegaan en volledig overgeschakeld op biodynamische wijnbouw. Dit wil zeggen dat de maan een belangrijke rol komt spelen in alle doen en laten. Ook het organische mest wordt met speciale technieken versterkt. Als je met Hans praat, voel je dadelijk zijn inzicht in de natuur en biodynamiek. Er werd geïnvesteerd in nieuwe machines, waaronder een tractor, een horizontale pers en een batterij nieuwe inoxvaten. Hans wou absoluut het terroir van Wagram laten spreken. De oogst gebeurt volledig manueel in kleine manden. Bij de vinificatie werkt hij enkel met inoxvaten en wordt er enkel gebruik gemaakt van spontane, natuurlijke gisten. We durven zeggen dat hij dit perfect beheerst. Hij brengt wijnen op de markt met een ongelooflijk karakter en veel complexiteit. Tijdens onze reis proefden we veel jonge Grüner Veltliners met hetzelfde aroma dat deed denken aan 'gummi beertjes' snoep, meestal het bewijs van geselecteerde gisten. Bij Hans heeft iedere wijn een eigen karakter en dat is uiteraard wat we zelf ook graag proeven. In totaal worden nu 14 ha bewerkt en alle wijngaarden liggen in Fels am Wagram. De bodem bestaat voornamelijk uit löss, maar op sommige plaatsen treft men ook kalk, gneis, zand en stenen aan. De wijngaarden liggen tussen 220 en 370 meter hoog. Dat Hans een vakidioot is en een ingenieursdiploma heeft, wijst zich uit in zijn schitterende site, waarop je alle gegevens over zijn terroir in de ruimste zin kan terugvinden.

Van karakter is Hans een uiterst zachte en bescheiden persoonlijkheid en dat siert deze wel héél grote wijnmaker met een ongelooflijk respect voor moeder natuur.