Bordeaux, Graves, Clos d’Uza

De beste terroir van Bordeaux maar dan ook echt de allerbeste. De Graves is het oudste gebied van Bordeaux. De Romeinen hadden reeds ingezien dat het hier ging om een wel heel bijzondere terroir. De domeinen Château Queyrats, dat ‘veel keien’ betekent en Clos d’Uza zitten in de groep genoemd ‘Foncier Agricole du Château les Queyrats’. Dit is een familiale groep die gesticht is in 1968 en wijngaarden onder de appellaties Graves en Graves Supérieur heeft. De wijngaarden liggen in Saint-Pierre de Mons aan de Garonne rivier. Vroeger behoorden de wijngaarden van Clos d’Uza reeds toe aan wereldberoemde Châteaux zoals Château d’Yquem en Château Haut Brion. De wijngaarden van Château les Queyrats zijn 15 ha groot en behoren al 2 eeuwen aan de familie Dulac toe. De wijngaarden van Clos d’Uza zijn eveneens 15 ha groot en behoren sinds 1843 toe aan dezelfde familie Dulac.

De twee wijngaarden liggen op een schitterende terroir, die door kenners als de allerbeste terroir van Bordeaux wordt bestempeld. Een prachtige ‘croup’ (bult) met lagen van kalk, dikke kiezels, leem en zand. Als je op deze croup staat, heb je een mooi uitzicht naar de Garonne rivier toe en zie je een ongelooflijke laag stenen. Deze stenen zijn gletsjerafzettingen uit de Pyreneeën. Je krijgt bijna het gevoel dat je in Châteuneuf du Pape tussen de beroemde rolkeien (galets) staat, al zijn deze stenen wat ruwer. De steenrijke bodem zorgt voor een heuse warmteaccumulatie die s’nachts weer wordt afgegeven, wat de rijping van de druiven bevordert. De wijngaarden liggen mooi zuid-west georiënteerd.

In de jaren ’70 stonden de wijngaarden beplant met veel witte druivenstokken. Sommige percelen behoorden voor 1940 onder de appellatie Sauternes. Toen de markt voor witte wijnen in het Graves gebied instortte en er meer vraag kwam naar rode wijn (the French paradox), besloot men alles te heraanplanten met de rode druivensoorten Merlot en Cabernet Sauvignon. Een foute keuze werd gemaakt door te kiezen voor hoogrenderende ‘klonen’ van deze stokken.
Tot 1998 modderde men maar wat aan betreffende de kwaliteit met meestal dunne wijnen die niet veel voorstelden. Clos d’Uza kreeg hierdoor zelfs een slechte naam. De twee broers Philippe en Jean-Louis Dulac besloten een tweede adem aan het domein te geven. De laatste oogst van de oude stokken werd gedaan in 1998, waarna alle stokken werden gerooid. Met een speciale machine werden alle gronden tot op 1 meter diepte omgeploegd, waarna alles opnieuw werd aangeplant met deze keer stokken die een laag rendement hebben. Per ha werden 6600 stokken aangeplant. De aanplant van rode druiven bestaat nu uit 65% Merlot en 35% Cabernet Sauvignon. Er is ook witte aanplant van enkel Sémillon.

De piepjonge Patrice Descat werd aangesteld als keldermeester. Een jonge vrouwelijke oenologe gaf/geeft advies en niemand minder dan Xavier Planty, van het wereldberoemde Château Guiraud in Sauternes, is raadsman. Jammer genoeg stierf Jean-Louis Dulac tijdens de heropbouw en kan hij het resultaat niet meer meemaken.

De gebouwen van Château Queyrats zijn helemaal onderkomen. De gebouwen van Clos d’Uza, die beneden aan de heuvel liggen zijn eveneens in een erbarmelijke staat en zijn dringend aan vernieuwing toe. De toekomst zal dit hopelijk toelaten.
Er werd wel een nieuwe ‘Chai’ gebouwd die bestaat uit 24 betonnen vaten van 70 hl voor de gisting en 4 betonnen vaten van 200 hl voor het assembleren. Een bewuste keuze van kleine cuves en beton omdat dit de temperatuur veel constanter kan houden tijdens de gisting.

Alle druiven worden handmatig geoogst, waarna nog een sortering gebeurt op het domein. Daarna worden alle trossen ontsteeld. Druivensoorten en percelen worden apart gehouden om achteraf een topassemblage te kunnen maken. Het houtgebruik wordt beperkt zodat het fruit een hoofdrol kan spelen. Jaarlijks worden 20% nieuwe eikenvaten aangekocht en ieder jaar koopt men de 1 maal gebruikte vaten van Château le Conseilante uit Pomerol.

Hun eerste wijn werd gemaakt van de oogst 2OOO. Een opbrengst van slechts 25 hl per ha., hetgeen betekent dat de opbrengst slechts een halve liter per stok is. Een prachtige wijn die ongeloof opwekt als je weet dat het gaat om stokken die nog maar 2 jaar oud zijn. De Terroir heeft hier gesproken. Wijn met een prachtige diepgang en verfijnd fruit.

2OO1, dat niet zal doorgaan als het beste Bordeaux jaar, bevestigt het grandioze potentieel dat in de bodem zit. Enorm subtiel fruit ondersteund door de diepgang van de terroir. Grote wijnen herkent men aan de afdronk. Een heel lange afdronk met veel puur fruit en enorme rijpe tannines bevestigt dat dit een hele grote is.

Bij het proeven van de wijn van 2002, die nog niet op hout is gelagerd, is het prachtige rijpe fruit weer een bevestiging van de kwaliteit die hier in de toekomst gemaakt kan worden. De aanplant van nieuwe witte druivensoorten is ook bezig en we hopen binnen enkele jaren ook een witte droge wijn te kunnen aankondigen, evenals een zoete wijn die de gelijkenis met Sauternes zal kunnen doorstaan. Dit wordt een wijnhuis dat in de toekomst zeker bij de ‘groten’ van Bordeaux zal gaan horen.